Verrassend smakelijk in huiskamersfeer

Stella by Starlight is er niet voor iedereen, laten we daar duidelijk over zijn. Je moet die vintage huiskamersfeer wel weten te waarderen. Het is een beetje passen en meten tussen de krantenbak en de kamerplanten. Alsof je bij je oudtante op bezoek bent, met een wastafel pal naast je eettafel. Met een beetje pech kunnen de buren woordelijk meeluisteren met jullie gesprek.

Maarrr… als je dit allemaal juist knus en gezellig vindt, verheug je dan maar vast op een verrassend heerlijke maaltijd. Want chef-kok Suzanne weet waar ze mee bezig is. Op het krijtbord boven de bar mogen we uitzoeken waar we zin in hebben. Handige tip van serveerster Anna: "Je kunt er ook even een fotootje van maken met je telefoon en het menu dan nog eens rustig bekijken."

Huiskamers

Bierviltje

We maken het ons gemakkelijk aan het tafeltje in een van de 'huiskamers'. Het wiebelt een beetje, maar ook daarop weet Anna raad, met een bierviltje. We besluiten ter plekke ook een voorgerecht te kiezen. Mijn tafelgenote bestelt de Flammkuchen en ik zie de sashimi van verse tonijn wel zitten. De diversiteit is in elk geval al aangenaam verrassend. Eigenlijk zou je Flammkuchen ook een 'witte pizza' kunnen noemen. In plaats van tomatensaus beleg je deze pizza uit de Elzas met een mengsel van crème fraîche en zure room. Chef-kok Suzanne maakt 'm af met gekaramelliseerde rode ui en salade. We smullen.

Voorgerechten

Contrabas

Ik moet toegeven dat ik ook onder de indruk ben van de tonijnsashimi. De vis is super vers en wordt vergezeld van sojasaus en zeewier. Ik krijg er zelfs Japanse eetstokjes bij! Intussen wordt het voller en voller bij Stella. Vanavond is hier, zoals elke woensdag, een jazzsessie. Even later komen de muzikanten binnendruppelen. De contrabas wordt tijdelijk in een hoek gestald; het is nog vroeg. Buurman/barman Op deze doordeweekse dag houden we het braaf bij thee, in wisselende smaken (gember, Earl Grey, rozen). We krijgen er heerlijke, maar ietwat gebitsonvriendelijke gemberkoekjes bij. Thee past trouwens traditioneel goed bij kaasfondue. Voor ons hoofdgerecht verkassen we naar een plekje dicht bij de verwarming, waar we iets meer plaats hebben. Buurman/barman Vincent komt vriendelijk vragen of we het naar onze zin hebben. Dichter bij je werk kun je nauwelijks wonen!

Kaasfondue

Het runderstoofpotje met Italiaanse stamppot combineert bijzondere smaken: bier, gegrilde pompoen, ansjovis, gepofte knoflook en diverse tapenades. Iets te olijvig naar mijn smaak, maar mijn tafeldame is er erg over te spreken.

Pestostamppot

Een schattig eenpersoons fonduekommetje en een réchaud met waxinelichtjes worden neergezet. Mijn Zwitserse kaasfondue komt met een keur van groenten (aubergine, wortel, paprika, bloemkool, zoete aardappel) en drie soorten brood. Het grote dippen kan beginnen! Ook ik laat het me smaken, al begrijp ik de toevoeging van de vele olijven niet zo goed. Gelukkig is er dipmateriaal genoeg en kan ik de olijven een beetje links laten liggen.

Kaasfondue

Kringloopwinkel

Intussen voeren we een geanimeerd gesprek met een van de vaste bezoekers. Als je om gezelschap en een gesprekje verlegen zit, is het Stella-huiskamerconcept fijn laagdrempelig. De inboedel lijkt rechtstreeks uit een kringloopwinkel opgeduikeld en roept dierbare herinneringen op aan oma’s ouderwetse theetafel. Of we ook een toetje lusten? Tja, we willen best, maar het lukt echt niet meer. We besluiten het bij cappuccino voor twee te laten. Die wordt geserveerd in een echt Stella-kopje en met het inmiddels vertrouwde gemberkoekje. Terwijl het Duitse trio Holobiont zich warm speelt op saxofoon, contrabas en piano, lopen wij weer de donkere Arnhemse avond in.

Bron: Foto's interieur door Masha Bakker

Relevante artikelen